Column: Kracht in eenvoud
Bij Stadsklooster Haarlem laten we je graag meekijken door de ogen van onze collega’s, vrijwilligers en gasten. Zij ervaren de activiteiten vaak op een heel persoonlijke manier: soms ontroerend, soms luchtig, maar altijd vanuit betrokkenheid. In deze verhalen delen zij wat hen raakte, inspireerde of verraste. Zo krijg je een inkijkje in de bijzondere sfeer die onze activiteiten steeds weer weten te brengen.
Deze keer lees je het verhaal van onze collega en gastvrouw Katie. Zij neemt je mee in haar beleving van de schrijfmeditatie in de Doopsgezinde kerk, waar de kracht juist in eenvoud schuilt.
Koster Jurriaan opent voor mij de deur van de bibliotheek van de Doopsgezinde kerk. Een bijzondere geur komt me tegemoet. Het ruikt hier altijd een beetje oud – niet muf of stoffig, maar juist warm en vertrouwd. Binnen deze muren ligt een hoop wijsheid opgeslagen; ik voel meteen de drang om wat woorden op papier te zetten. Deze ochtend houd ik het echter bij de ruimte klaarmaken voor de deelnemers van de schrijfmeditatie van vandaag. Ik twijfel er niet aan dat zij straks ook geïnspireerd raken.
Als alles klaarstaat, wordt mijn aandacht getrokken door de hustle and bustle op de gang. Overal staan grote tassen, belangrijke apparatuur, en mannen die druk bezig zijn met snoertjes, statieven en tape. Later hoor ik dat er iets gefilmd gaat worden in de grote zaal. Een man die bij dit gezelschap hoort, knikt me een paar keer vriendelijk toe.
“Een hele happening hier,” zeg ik met een glimlach.
“Nou, bij jullie ook toch?” antwoordt hij terwijl hij richting de bibliotheek knikt.
Grappig dat hij dat opmerkt, want zo voelt dat eigenlijk niet. De schrijfmeditatie bij Stadsklooster is juist zo krachtig in zijn eenvoud. Een inspirerende ruimte, enthousiaste deelnemers en uitnodigende schrijfopdrachten. Twee uur later zijn de zinnen verzet en het hoofd is leger, of juist voller van inspiratie. Hoe dan ook, schrijven beweegt.
Eigenlijk heeft deze man wel gelijk: zo is het bij ons ook een ‘hele happening’ deze ochtend.