Column: Zondagochtend in eenvoud en verbondenheid
Bij Stadsklooster Haarlem laten we je graag meekijken door de ogen van onze collega’s, vrijwilligers en gasten. Zij ervaren de activiteiten vaak op een heel persoonlijke manier: soms ontroerend, soms luchtig, maar altijd vanuit betrokkenheid. In deze verhalen delen zij wat hen raakte, inspireerde of verraste. Zo krijg je een inkijkje in de bijzondere sfeer die onze activiteiten steeds weer weten te brengen.
Deze keer lees je het verhaal van onze collega Agnes. Zij neemt je mee in de beleving van een zondagochtend bij Stadsklooster Haarlem: van de stilte op straat tot het samenzijn rond de kloostertafel, waar kleine rituelen grootse verbinding brengen.
“Zondagochtend 8.45 uur, op de fiets op weg naar de ‘activiteit’ smelt een kaarsje in ons kantoor. Onderweg pluk ik bloemen voor op onze kloostertafel; klaprozen, margrietjes en nog wat ander spul (moet ik nog opzoeken op mijn “seek-planten-app”).
Zondagochtend, de stad ontwaakt, stilte.
Zo anders dan gistermiddag, zaterdagmiddag, drukte.
Deuren en luiken openen, lichten aan, kloostertafel en stoelen klaarzetten, kaarsjes aan, bloemen op tafel, koffie, thee en water beschikbaar.
Marjolein bereidt haar deel voor, Katie voegt zich bij ons, klaar om de ‘deelnemers’ te verwelkomen.
Er hebben zich negen deelnemers aangemeld. Twee dames melden zich op de bonnefooi aan de deur, de hoop op deelname. We zijn ‘uitverkocht’, maar het universum regelt het, twee mensen komen niet opdagen en de twee dames kunnen tóch meedoen. Het is een mooi groepje.
Samen rond onze kloostertafel… Zorgvuldig en met aandacht leidt Marjolein het samenzijn in: “Wat wil jij, wat gestold is in jou, weer vloeibaar maken, laten stromen” Ruimte in tijd en plek, geeft de gelegenheid om dat voor jezelf in het licht te laten komen.
Iedereen plaatst een stukje gestolde kaars met een intentie of wens op de verwarmde schaal. In stilte, ieder in eigen gedachtes, kijken we samen geduldig hoe het gestolde vloeibaar wordt. Losse stukjes kaars vermengen zich met elkaar en worden één, verbinding.
Door de muur klinkt het orgel van de BAVO, de klokken luiden en buiten horen we de overbuurman twee keer ‘halleluja’ zingen. Ik glimlach, het klopt.
En… niet alles wat gestold is, hoeft vloeibaar te worden. Het één bestaat naast het andere.
Ieder gaat gevuld en gevoed weer z’n eigen weg. Deze activiteit voelt als een alternatieve zondagochtenddienst, het past.
Wat mooi, om op zondagmorgen te mogen ‘werken’ bij Stadsklooster Haarlem.”